ஆயிரம் பாடசாலைகளைத் தேசிய பாடசாலைகளாகத் தரமுயர்த்தும் மத்திய கல்வி அமைச்சின் முயற்சிக்கெதிராக மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றத்தில் ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி சார்பில் அதன் துணைச் செயலாளராகிய கலாநிதி கந்தையா சர்வேஸ்வரன் அவர்களால் தாக்கல் செய்யப்பட்ட வழக்கு வெற்றி பெற்றுள்ளது.
அரசியல் யாப்பின் 13ஆவது திருத்தச் சட்டத்தின் பிரகாரம் கல்வி மாகாணங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட விடயமாகும். எனினும் யுத்த காலங்களில் மத்திய கல்வி அமைச்சு அரசியல் யாப்புக்கு முரணாக இலங்கை முழுவதிலும் ஏறத்தாழ 350 வரையிலான பாடசாலைகளையும் குறிப்பாக வடக்கு மாகாணத்தில் 20 பாடசாலைகளையும் அமைச்சரவைப் பத்திரம் மற்றும் நிர்வாக வழிமுறைகள் மூலம் தேசிய பாடசாலை என்ற பெயரில் தனது ஆளுமையின்கீழ் கொண்டு வந்திருந்தது.
மைத்திரிபால சிறிசேனவின் தலமையிலான ஆட்சியின்கீழ் மஹிந்த ராஜபக்ஷவைப் பிரதமராகக் கொண்டு நடைபெற்ற ஐம்பது நாள் ஆட்சியில் டலஸ் அழகப்பெரும கல்வி, அமைச்சராக இருந்தார். அவர் ஏற்கனவே தேசியப் பாடசாலை என்ற பெயரில் செயற்பட்டு வந்த 350 வரையிலான பாடசாலைகளுக்கு மேலதிகமான 650 வரையிலான பாடசாலைகளை உள்ளீர்த்து நாடு தழுவிய வகையில் ஆயிரம் பாடசாலைகளை தேசிய பாடசாலை என்ற பெயரில் மாகாணங்களிடமிருந்து கபளீகரம் செய்து மத்திய கல்வி அமைச்சின் கட்டுப்பாட்டில் செயற்படுத்தும் நோக்குடன் ஆயிரம் தேசிய பாடசாலைத் திட்டத்தை அறிவித்தார்.
அவரைத் தொடர்ந்து கல்வி அமைச்சர்களாகச் செயற்பட்ட ஜி.எல்.பீரிஸ் மற்றும் தினேஷ் குணவர்த்தன போன்றவர்களும் இத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதில் தீவிரமாகச் செயற்பட்டனர். இத்திட்டம் 13ஆவது திருத்தச் சட்டத்தில் மாகாணத்திற்கு வழங்கப்பட்ட அதிகாரத்தை மீறும் செயல். எனவே இத்திட்டமானது அரசியல் யாப்புக்கு முரணானதும் சட்ட விரோதமானதுமாகும்.
எனவே, இத்திட்டம் செயற்படுத்தப்படாமல் தடை செய்யவேண்டும் என மேல் முறையீட்டு நீதிமன்றத்தில் முன்னாள் கல்வி அமைச்சரான கலாநிதி கந்தையா சர்வேஸ்வரன் 2022ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் வழக்குத் தாக்கல் செய்திருந்தார். நீதிமன்றம் இத்திட்டத்திற்கு தடையுத்தரவு வழங்க மறுத்தது. ஆனால் வழக்கை ஏற்றுக் கொண்டது.
இந்த வழக்கில் மத்திய கல்வி அமைச்சர் அவரது செயலாளர் உட்பட பதினாறு பேர் பிரதிவாதிகளாக பிரஸ்தாபிக்கப்பட்டிருந்தனர். பிரதிவாதிகள் சார்பில் முன்னிலையான அரச தரப்பு சட்டத்தரணி தனது தரப்பு வாதம் எதனையும் முன்வைக்கவில்லை. மாறாக இத்திட்டத்தினைச் செயற்படுத்துவார்களா இல்லையா என்பது பற்றி அமைச்சரிடம் பேசிப் பதில் சொல்ல கால அவகாசம் வேண்டும் எனக்கோரி ஒவ்வொரு அமர்விலும் கால இழுத்தடிப்பையே செய்து வந்தார்.
இந்நிலையில் 18.08.2023 திகதியிடப்பட்ட சுற்றறிக்கை அனைத்து மாகாண ஆளுநர்களின் செயலாளர்கள், பிரதம செயலாளர்கள் மற்றும் மாகாணப் பணிப்பாளர்களுக்கு மத்திய கல்வி அமைச்சின் செயலாளரினால் அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. இதில் ஆயிரம் பாடசாலைகளைத் தேசிய பாடசாலைகளாக்கும் பட்டியலிலுள்ள பாடசாலைகளில் ஏற்கனவே சுவீகரிக்கப்பட்ட பாடசாலைகள் தவிர்ந்த ஏனைய பாடசாலைகளின் தேசிய பாடசாலை என்ற பெயர்ப் பலகைகளை அகற்றும்படியும் அப்பாடசாலைகளின் அதிபர்கள் தேசிய பாடசாலை என்ற பதவி முத்திரையோ கடிதத் தலைப்போ பயன்படுத்தக் கூடாது என்றும் இதனை நடைமுறைப்படுத்துமாறும் அறிவுறுத்தி இருந்தது.
மேலும், சுற்றறிக்கையில் இப்பாடசாலைகள் தொடர்ந்தும் மாகாணக் கல்வி நிர்வாகத்தின் கீழேயே இயங்கும் எனவும் அறிவுறுத்தப்பட்டிருந்தது. எனினும் கணிசமான பாடசாலைகள் இவற்றைச் செயற்படுத்தத் தவறியமையால் அவற்றை விரைந்து செயற்படுத்துமாறு 20.02.2024 திகதியிட்ட நினைவூட்டல் கடிதம் மத்திய கல்வி அமைச்சினால் அனைத்து மாகாண கல்வி நிர்வாக தலைவர்களுக்கும் அனுப்பப்பட்டது.
இச்சுற்றறிக்கை மூலம் வழக்குத் தாக்கல் செய்யப்பட்டதற்கு முன்னர் தேசிய பாடசாலையாக உள்ளீர்க்கப்பட்ட பாடசாலைகள் தவிர ஏனைய அனைத்துப் பாடசாலைகளும் தொடர்ந்தும் மாகாண கல்வி அமைச்சின் நிர்வாகத்தின் கீழேயே இயங்கும் என்பது நிர்வாக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
ஆனால் நீதிமன்றத்தில் பதிலளிக்கப்படாமல் கால இழுத்தடிப்பே தொடர்ந்தும் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தது. வழக்கு தாக்கல் செய்யப்பட்டு ஏறத்தாழ 3 வருடங்கள் களித்து 23.05.2025இல் பிரதிவாதிகள் சார்பில் முன்னிலையான பிரதி சொலிசிட்டர் ஜெனரல் நீதிமன்றத்தில் :
‘குற்றம் சாட்டப்பட்ட அமைச்சரவைத் தீர்மானத்தை நடைமுறைப்படுத்த தற்போது சட்டம் இல்லை…’ என சட்டமா அதிபர் அறிவுறுத்தி உள்ளார் என ஒப்புதலளித்தார். ஆயிரம் பாடசாலைகளைத் தேசிய பாடசாலைகளாக்கும் திட்டம் அரசியல் யாப்பிற்கு விரோதமானதும், சட்ட விரோதமானதுமாகும் என்பதே வழக்கின் அடிப்படையாகும். இத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த தற்போது சட்டம் இல்லை என்பதைச் சட்டமா அதிபர் ஏற்றுக்கொண்டதன் அடிப்படையில் இவ்வழக்கை கைவாங்குமாறுஇரண்டு நீதிபதிகள் கொண்ட இம்மன்று வழக்காளியின் சட்டத்தரணியிடம் கோரியது.
எனினும் சட்டமா அதிபரின் சமர்ப்பணத்துக்கு முரணாக பாராளுமன்றத்தில் கல்வி அமைச்சர் ‘இவ்வாயிரம் பாடசாலைகளை மீண்டும் மாகாண சபைகளிடம் கையளிக்கும் உத்தேசம் இல்லை’ என கருத்து வெளியிட்டமை நீதிமன்றத்திற்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. சில மாதங்கள் களித்து மத்திய கல்வி அமைச்சு ஏற்கனவே சுவீகரிக்கப்பட்ட பாடசாலைகள் தவிர எவற்றையும் சுவீகரிக்கும் உத்தேசம் இல்லை என்ற எழுத்து மூல அறிவித்தலை சட்டமா அதிபரூடாக நீதிமன்றத்திற்கு சமர்ப்பித்தது. எனவே,
1. பாடசாலைகளை தேசிய பாடசாலை என்ற பெயரில் மத்திய கல்வி அமைச்சு தனது நிர்வாகத்தின் கீழ் எடுப்பதற்கு சட்டம் இல்லை என்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதன் அடிப்படையிலும்,
2. வழக்குத் தாக்கல் செய்ய முன்னர் சுவீகரிக்கப்பட்ட பாடசாலைகள் தவிர ஏனையவை சுவீகரிக்கப்படும் உத்தேசம் இல்லை என்ற மத்திய கல்வி அமைச்சு மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றத்திற்களித்த உறுதிப்பாட்டையும் கருத்திற் கொண்டுளூ
3. பாடசாலைகளை தேசிய பாடசாலைகள் என்ற பெயரில் மத்திய கல்வி அமைச்சு எடுத்துக் கொள்வதற்குச் சட்டம் இல்லை என்றால் வழக்குத் தொடுப்பதற்கு முன்னர் சுவீகரிக்கப்பட்ட பாடசாலைகளும் சட்டவிரோதமானவேயே. எனவே அவை மீண்டும் மாகாண நிர்வாகத்திற்குரியதாக விடுவிக்கப்பட வேண்டும் என புதிய வழக்கைத் தொடுப்பதன் மூலமே சாத்தியம் என்பதாலும் அல்லது அரசியல் ரீதியில் மீளப்பெறப்படலாம் என்ற இரு வழிகளே உள்ள யதார்த்தத்தின் அடிப்படையிலும் அவசியமேற்படின் இவ்விடயம் தொடர்பில் மீண்டும் புதிதாக வழக்குத் தொடரப்படும் என்ற நிபந்தனையுடன் வழக்கு முடிவுற்றது.





